Anadolu’nun eski pazar yerlerinde yaşlılar hâlâ aynı sözü tekrarlar: “Aç kalan, ekmeğin kadrini bilir.” Bu yalın söz, en karmaşık ekonomi teorilerinin bile tam anlatamadığı bir gerçeği özetler: Bir toplumun asıl sınavı bollukta değil, yoklukta verilir. Ancak Gazze’de ve Doğu Kudüs’te yaşanan yokluk, doğal bir kıtlık değildir; bombalarla, ablukayla ve bekletilen imzalarla bilerek üretilen bir zulmün ekonomisidir.
