Filistin asıllı Ameen Nayfeh tarafından yazılan ve yönetilen bu film sımsıcak bir yuvada, 2 kız 1 erkek çocuğunu canından çok seven bir babanın (Mustafa) bulunduğu evde başlıyor. Bu sıcak yuvanın dışına çıkıldığı an “Ayrım Duvarı”nın da etkisiyle ailenin adeta bir açık hava hapishanesinde yaşadıkları göze çarpıyor.
Bütün dünya halklarının yüreğinde yer edinmiş büyük bir ülke var; Filistin. Bu topraklarda yaşananlardan mütevellit her geçen gün, tarihin tozlu raflarına direnişle harmanlanmış bir sayfa daha ekleniyor. Zehra’nın Gözleri ise bu mücadelenin en sarsıcı anlatımlarından biri olarak bütün ihtişamıyla karşımıza çıkıyor.
Film, bu çarpıcı finaliyle yalnızca bir politik bildiride bulunmakla kalmaz; izleyicisini etik ve duygusal bir konum almaya zorlar.
Vatanı Filistin’de, cennetin kapılarının çoktan kapanmış olduğunu düşünen ES; filmine yapımcı bulma perdesi altında aslında bir “cennet” arayışının yükünü sırtına alarak önce Fransa’ya, ardından Amerika’ya doğru bir yolculuğa çıkar. Bu yolculuk boyunca kahramanımız ES, ilk konuşmasını ve direnişini, Nasıra’nın işgal sonucu İsrail sınırları içinde kalmasına rağmen kendisini İsrailli değil Filistinli olarak tanımlamak için gerçekleştirir.
“Filistin’e Veda", yalnızca bir aile trajedisini değil, bir milletin tarihsel hafıza kaybını, kültürel sömürgeciliği ve kimlik mücadelesini sinemasal düzeyde oldukça başarılı bir şekilde izleyiciye aktarmaktadır